خانه / روانشناسی / پدوفیلی را شنیده اید؟؟

پدوفیلی را شنیده اید؟؟

پدوفیلی را شنیده اید؟ شاید در چند هفته گذشته پدوفیلی را بیشتر شنیده باشید. پدوفیلی (Pedophilia) یا میل جنسی به کودکان امروزه بشدت مورد بحث قرار گرفته است. پدوفیلی یک ناهنجاری روانی است و عبارت است از تمایل جنسی به کودکان معمولاً ۱۳ سال و جوان تر.

در سال های گذشته موضوع کودک آزاری در کشورمان یک تلنگر بزرگ بوده است. باید در رابطه با این موضوع خانواده ها هوشمندانه برخورد کنند و نسبت به آموزش به کودکان در مقابله با کودک آزاری اقدام کنند. به دلیل اهمیت این موضوع پیشنهاد می کنیم در ادامه همه چیز درباره پدوفیلی و جلوگیری از کودک آزاری را بخوانید.

علوم کده
پدوفیلی

۱٫ پدوفیلی چیست؟ (Pedophilia)

پدوفیلی یا پدوفیلی (Pedophilia) واژه ای انگلیسی است که به معنی میل جنسی به کودکان می باشد که در کشورمان از عبارت بچه باز یا کودک آزاری استفاده می کنند. پدوفیلیا یک انحراف جنسی و یک اختلال روانی است که در آن فرد از لحاظ جنسی جذب کودکان می شود و می توان گفت این نوع جذب شدن غیر طبیعی و غیر عادی است. پدوفیلی با خیال پردازی ها و یا فعالیت های جنسی با کودکان قبل از سن بلوغ، مشخص می شود.

مبتلایان به پدوفیلی در اکثر مواقع مردان بوده و به هر دو جنس دختر و پسر جذب می شوند، لازم به ذکر است فرد پدوفیلی با بزرگسالان غیر همجنس خود نیز به خوبی رابطه برقرار می کند.

مطالعات نشان داده اند که کودکانی که مورد غفلت والدین شان قرار می گیرند و یا تنها هستند بیشتر در معرض خطر آزار یک فرد پدوفیلی قرار دارند.

۲٫ درمان پدوفیلی

همانطور که در بالا گفته شد پدوفیلی یک اختلال روانی است که فرد به کودک آزاری تمایل پیدا می کند. آیا پدوفیلی درمان دارد؟ بله، می توان پدوفیلی یا کنترل و درمان کرد. اگر به پدوفیلی دچار هستید و یا افرادی را میشناسید که به مشکل پدوفیلی دچار هستند برای درمان پدوفیلی و یا کنترل پدوفیلی برای به روانپزشک و روانشناس مراجعه شود.

۳٫ پدوفیلی ها چه کسانی هستند؟

پدوفیلی می تواند پیر یا جوان، مرد یا زن باشد اگر چه اکثریت پدوفیلی ها مرد هستند. متاسفانه، برخی از پدوفیلی ها در حرفه ای فعالیت دارند که در آن آموزش و یا حفظ سلامت و رفاه کودکان و افراد جوان را به عهده دارند و عده ی کمی از آنها نیز با کودکان قربانی خود رابطه فامیلی و یا حتی ژنتیکی دارند.

بسیاری از کارشناسان پدوفیلیا را ناشی از عوامل روانی دانسته و ارتباط آن با ویژگی‌ های بیولوژیکی را رد می کنند که حتی ممکن است این اختلال نتیجه مورد آزار جنسی قرار گرفته شدن شخص پدوفیلی در کودکی باشد.

اما به هر حال آنچه واضح است این است که لزوما تمام پدوفیل ها در کودکی آزار جنسی نشده اند و دلیل این اختلال روانی ها عوامل دیگری است که باید بررسی شود. یکی از عوامل مهم در پدوفیلیا هم می تواند تعامل نامناسب و پاتولوژیک فرد با پدر و مادر خود در طول سال های اولیه زندگی اش باشد.

خوب است وقتی فرزندانتان به سن مناسبی رسیدند، آنها را با مسائل جنسی آشنا کنید.

۴٫ خصوصیات افراد پدوفیلی

رفتارهای پدوفیلی ها سوء استفاده از کودکان محسوب می شود و به جهت پیشگیری از آن آموزش به کودک الزامی است. رفتارهای جنسی دخیل در شخص پدوفیلی طیف وسیعی از فعالیت‌ های ممکن را شامل می‌شود اما نکته مهم و قابل تامل در مورد آنها نوعی گول زدن یا جذب کردن کودک با محبت (در راستای رسیدن به اهداف) است.

در بیشتر موارد گزارش شده است که وقتی کودکی در مقابل یک پدوفیلی مقاومت کند و او مجبور به زور کردن و اجبار کودک بشود و نتواند به فعالیت های خود ادامه دهد و این حرکت کودک مانع رسیدن او به خواسته اش شود، با خشونت و قتل کودک پایان خواهد یافت.

برخی از پدوفیل‌ ها رفتارهای خود را به “افشای خود” یا “استمنا در مقابل کودک” و یا “نوازش کردن” یا “لخت کردن کودک”، اما بدون تماس جنسی محدود می کنند و برخی دیگر از پدوفیل ها کودک را به “شرکت در رابطه جنسی” و “مقاربت تناسلی” وادار می کنند‌.

در برخی از موارد دیده شده است که افراد پدوفیلی به کودکان می گویند اگر از این موضوع با کسی حرف بزنی تو را می کشم یا اعضای خانواده ات، پدر و مادر، خواهر و برادرت را به قتل می رسانم. ترس از حبس و جدا کردن آنها از خانه و خانواده یکی از حربه های این افراد است.

اینکه اگر پدر و مادرت از این ماجرا با خبر شوند تو را دعوا می کنند یا با فهمیدن این موضوع پدر و مادرت با همدیگر به مشکل بر می خورند و دعوا می کنند و از هم جدا می شوند؛ که خود این رفتار نیز عملی آزار دهنده است.

پدران و مادران عزیز لطفاً از روانشناسان برای آگاه سازی فرزندتان کمک بگیرید.

کودک آزاری

۵٫ راههای مقابله با کودک آزاری

بهترین راه برای مقابله با کودک آزاری، آموزش به کودکان در مقابله با کودک آزاری است. شما در تمام لحظات در کنار فرزندتان نیستید و به همین دلیل باید به فرزندتان آموزش دهید و او را آگاه سازید که می توانید از یک روانشناس کمک بگیرید.

از حدود ۳ سالگی نقاط خصوصی کودک را به او آموزش دهید. نیازی به نام بردن نیست، مثلا بگویید وقتی به استخر می روی قسمت هایی از بدنت که زیر مایو است نقاط خصوصی توست.

  • به کودک بیاموزید هیچ کس به جز والدین و گاهی پزشک حق نگاه کردن و لمس کردن نقاط خصوصی تو را ندارد.
  • به ‌کودک تان بیاموزید که تو هم هیچ وقت اجازه نداری جاهای خصوصی دیگران را تماشا یا لمس کنی.
  • به کودک تان بیاموزید که اجازه ندارد خوراکی یا کادویی را بدون اطلاع شما از دیگران قبول کند.
  • به کودکتان یاد دهید اگر فردی زن یا مرد، غریبه یا آشنا (حتی یکی از بستگان، فامیل، پرستارش، معلم، راننده سرویسش یا هر شخص آشنای دیگری)، به او پیشنهاد رفتن به جاهای خلوت، نگاه کردن و لمس کردن نقاط خصوصی را داد، بگوید «نه»، و بلافاصله از آن شخص دور شود.
  • به کودک بگویید هر کسی که پیشنهادهای بالا را به تو بدهد آدم بسیار بدی است، حتی اگر با تو خیلی مهربان باشد.
  • به کودکتان یاد دهید در صورتی که با پیشنهادهای بالا مواجه شد، فورا به والدین اطلاع دهد و از تهدیدها نترسد، به او اطمینان دهید که شما در هر صورت رازدار و حامی او هستید.

۶٫ علائم و نشانه های کودک آزاری

کودک آزاری می تواند منجر به آسیب های جسمی و روحی جدی در کودکان و نوجوانان، هم در کوتاه مدت و هم در بلند مدت شود. کودک در کوتاه مدت ممکن است با مشکلات جسمی مثل ابتلا به بیماری های مقاربتی،‌ جراحت های فیزیکی و حتی بارداری ناخواسته روبرو شود.

افراد در بلندمدت بیش تر با مشکلاتی مثل افسردگی، اضطراب، اختلال در خوردن و اختلال اضطراب پس از سانحه (PTSD) درگیر می شوند. هم چنین بیش از دیگران در معرض خطرهایی از این دست هستند: خودزنی، مشارکت در جرم وجنایت، سوءمصرف مواد و الکل. در نوجوانان نیز خطر خودکشی وجود دارد.

در این بین، اگر به کودک به موقع و درست کمک شود، اثرات بلندمدت کودک آزاری بسیار کمتر خواهد شد. این اتفاق هم وقتی می افتد که کودک یا کسی که از ماجرا خبر دارد، آن را فاش کند. اگر ماجرا برملا نشود، ممکن است آزار و اذیت ادامه پیدا کند.

اگر برای کودکتان اتفاقی افتاد واکنش هیجانی نشان ندهید، آرامش خود را حفظ کرده و کودک را برای معاینات لازم به متخصص نشان دهید و برای رفتار صحیح دراین موارد و همچنین کاهش مشکلات روانی پس از سانحه، از روانپزشک یا روانشناس کمک بگیرید.

با تمام آموزش ها باز هم ممکن است کودک پس از قربانی شدن توسط یک بیمار جنسی، اتفاق را از ترس یا از روی نگرانی بازگو نکند، توجه داشته باشید که تغییرات رفتاری ناگهانی و بدون دلیل کودک را، جدی بگیرید.

مثلا، تغییر ناگهانی در خلق و خوی کودک (گوشه گیر شدن و غمگینی)، تغییر در اشت های کودک یا خواب (کابوس های شبانه یا ترس از خوابیدن در اتاقش در حالی که قبلا اینگونه نبوده)، اینکه کودک ناگهان اعلام می کند نمی‌خواهد به مدرسه برود، یا فلان شخص خاص را دیگر، نمی خواهد ببیند.

  • مشکلات جسمانی مثلا تغییر در راه رفتن یا نشستن کودک، وجود آثار ضربه کبودی یا جراحت را بر بدن کودک پیگیری کنید.
  • همیشه سعی کنید خودتان وظیفه نگهداری و مراقبت را از کودکتان انجام دهید و تا حد امکان از واگذار کردن این مسولیت به دیگران امتناع کنید.
  • اگر با چنین اتفاقی مواجه شدید، هیچگاه از ترس بی آبرویی از پیگیری قضیه کوتاه نیایید تا مانع درمان بیماران یا مجازات مجرمین نشوید.

وظیفه حفظ کودک در برابر پدوفیل ها برعهده والدین است بنابراین سهل انگاری نکنید و به امید این که کودکتان آزار جنسی را گزارش می دهد او را با هیچ آشنایی که بزرگتر از اوست تنها نگذارید.

۷٫ گزارش کودک آزاری

کودک آزاری را پیامک کنید! کنوانسیون حقوق کودک در کشور بعد از بروز اتفاقات دردناک از کودک آزاری، نسبت به راه اندازی سامانه پیامکی گزارش کودک آزاری اقدام کردند. در هر کجا کودک آزاری مشاهده کردید لطفاً به شماره ۳۰۰۰۳۶۳۶ پیامک بزنید.

درباره ی مدیریت علومکده

نجمه برهمند کارشناس روانشناسی عمومی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *